بلندترین...
خیلی خوش شانسی اگر بلندترین جایی که بهش رسیدی کوتاهترین جایی نبوده که میتونستی بهش برسی...
با خودم دعوام شده خودم می گم خودم می شنوم خودم به خودم بدوبیراه می گم خودم واسه خودم فلسفه بافی می کنم (درراستای تخریب خودم) خودم با خودم قهر می کنم خودم خودم رو زیر زیری می چزونم خودم خودم رو تحقیر می کنم خودم خودم رو تهدید به آبروریزی می کنم خودم تهدیدم رو برای خودم عملی می کنم و خودم هم جلوی خودم رو واسه عملی شدن تهدیدم می گیرم چیزی که هست خودم با خودم کنار نمیام خودم خودم رو قبول ندارم خودم خودم رو برتر از خودم می دونم خودم خودم رو ترک می کنم و خودم از زندگی خودم میرم بیرون و خودم زندگی جدیدی رو واسه خودم شروع میکنم خودم از خودم انتقام خودم رو می گیرم و خودم از خودم شکست می خورم و خودم خودم رو واگذار می کنم به خدا می گم ولی امان از بی کسی... درهمین راستا:دیروز دوستم منو دید گفت:تو با خودت چند چندی؟؟؟!!! (چیه؟...به نظر خودم خنده داربود خوب!) ۱:تو پیاده رو راه میری ، یکی از تو ماشین داد می زنه : "بابا اینجا شیرازه چرا راه میری!!!" ۲:یک دوست شیرازي بهت می گه تو شیراز صبح زود یعنی شش و نیم ده یا شش و نیم یازده!!! ۳:تو مغازه ها ، هتل و جاهای تاریخی همیشه موزیک می شنوی ... اونم چه موزیکی : ستاره های سربی فانوسکای خاموش ... کو یارم یارم کو... یار شیرازی بالا بلنده ... دیریم ریم ریم دیریم ریم ریم دارام رام ۴:میری تو رستوران می شینی سالاد شیرازیش تموم شده افسردگی می گیری تا آخر عمرت ۵:می ری حافظیه می شینی رو نیمکت و گریه می کنی شهرام ناظری هم می خونه : یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا یار تویی غار تویی خواجه نگه دار مرا ۶:شب میری حافظیه حافظ کلی سرش شلوغه ولی از گرفتن حال تو غافل نمیشه : گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد بسوختیم در این آرزوی خام و نشد... می گرخی و اون روت بالا میاد با حافظ قهر می کنی و میری یه گوشه می شینی دلت شکسته و غریبی اونم می گه : ای ملک العرش مرادش بده وزخطرچشم بدش دار گوش... تو هم دلت باز میشه و روی هم رو می بوسین و بعد می شینی یک دل سیر به این رندان جهان می خندی : برسرتربت او چون گذری واقعا همت خواه! ۷:تخت جمشید نمی ری چون وقت نداری یاد خلخالی هستی که فتوی داده بود هرکس دستشویی داره بره تخت جمشید ۸:میری کافی شاپ یک هات چاکلت مخصوص خفن نمی دونم چی چی ۲۰۰۰ تومن بقیه مدل های معمولیش هم ۲۰۰۰ تومن! کلا هرچیزی مخصوصش ۲۰۰۰ تومن معمولی هاشم ۲۰۰۰ تومن! کلا ۲۰۰۰ تومن!!! ۹:یک نکته برات مسلمه هرکی نفرینت کرده یا چشمت زده گفته الهی پاهات قلم شه یک جفت کفش خودت داری یکی از دوستت قرض می گیری یکی اونجا می خری سه تاش پاتو میزنند و زخم می کنند و خلاصه قلمش می کنند ۱۰:از خودت عکس میندازی چون می خوای همه ببیننت ...ایناهاش این تویی: ۱۱:دلت می گیره وقتی داری بر می گردی می دونی وقتی برگردی همه چی دوباره میشه مثل قبل می دونی دلت اینجا جا مونده می دونی این شهری که الان معمولیه و این آدم های آرووووووووووووووووووووم یعنی ۲۵۰۰ سال ایران... ۱۲:پات که به زمین میرسه حسی داری که قابل توصیف نیست ... آخه پروازت ایران ایر بوده ۱۳:دلت می خواد یک عالمه از شیراز حرف بزنی ولی بغض داری نمی دونی چرا دلت هنوز برنگشته تنگ شده همه اینهارو ول کن از هواپیما که پیاده می شی می بینی یک بابایی کیسه تهوع رو با خودش اورد بیرون!... ها واللوه! فردا دارم می رم شیراز فال گرفتم : حافظ خلوت نشین دوش به میخانه شد از سر پیمان گذشت با سر پیمانه شد شاهد عهد شباب آمده بودش به خواب باز به پیرانه سر عاشق و دیوانه شد صوفی مجنون که دی جام و قدح می شکست باز به یک جرعه می عاقل و فرزانه شد مغبچه ای می گذشت راهزن دین و دل در پی آن آشنا با همه بیگانه شد آتش رخسار گل خرمن بلبل بسوخت چهره ی خندان شمع آفت پروانه شد گریه ی شام و سحر شکر که ضایع نگشت قطره ی باران ما گوهر یکدانه شد نرگس ساقی بخواند آیت افسونگری حلقه ی اوراد ما گردش پیمانه شد منزل حافظ کنون بارگه کبریاست دل بر دلدار رفت جان بر جانانه شد دیگه جای هیچ حرفی نمونده...نه؟ جای همتون خالی ... دعاتون می کنم شوخیه دیگه نه؟ من اینجام می لرزم ترسیدم می دونم چی بگم و نمی تونم منتظرم بگی شوخیه از اول شوخی بود هیچ وقت هم جدی نشد بگو آخر همه قصه ها خوبه بگو نمیشه که آدم خوب باشه و اینقدر همه چی بد باشه بگو تو خوبی بگو دیگه ... ببین گریه افتادم من که تنها می شم تو اتاق دیگه همه چی جدیه بازی هست ولی شوخی نیست من بالاخره یاد گرفتم نه فقط نادر و سیمین که همه آدم ها باید از هم جدا بشند .......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................ ......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... .......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ......................................................................................................................................... ........................................................................................................................................ ........................................................................................................................................ ........................................................................................................................................ ........................................................................................................................................ آخه آدم این حرفارو به کی بگه؟ خیلی سخته یه جیزی رو یا یه کسی رو واقعا دوست داشته باشی خیلی سخته از یه چیزی یا کسی بیش از حد متنفر باشی خیلی سخته حسرت خیلی چیزا رو دلت باشه خیلی سخته یک عالمه کارنکرده داشته باشی که همیشه به هیچ کدوم نرسی خیلی سخته همیشه بخوای بجنگی یا تغییر بدی یا کنار بیای اما خیلی خیلی سخت ترینش اینه که همه اینها برات مهم نباشه یعنی دیگه مهم نباشه... یه ظرف خوشگل بردار آنتیک،لوکس،از این میناهای ظریف... یه سفره نو بنداز پر از طرح های محو آبی و طلایی... زیباترین پیرهنت رو بپوش بذار لباست پر از گل باشه پر از بنفش سیر... صورتی چرک ...نارنجی تند گوشواره های گیلاست رو بنداز با انگشتری که شبیه خورشیده با یک عالمه النگوی رنگی و گردنبندی که از اسم اون ساختی موهات رو خیس شونه کن و بریز رو شونه هات...می خوای بهش گل سر پروانه بزنی؟... می خوای آرایش کنی؟ لبت قرمز تر باشه یا صورتی تر؟...مژه هات مشکی تر باشه؟... پلکت کشیده تر باشه؟ ... پس حداقل گونه هاتو سرخ کن... مهمونی که شروع شد سر سفره بشونش با احترام باهاش حرف بزن... بذار درددل کنه ...ازش پذیرایی کن کی می دونه؟ شاید غم از این به بعد حرمت نون و نمک رو نگه داشت... بعضیا یک اسم اند که یک آدم ازشون آویزونه...مثل مثلا علی دایی بعضیا یک آدم اند که یک اسم ازشون آویزونه... مثل مثلا همین خودامون بعضیا یک آدم اند که یک آدم ازشون آویزونه مثل مثلا... می گم جشن هنرمندان بچه های دیروز رو دیدین؟
| Design By : Pars Skin |
